Dat stiefouderschap complex, verdrietig en lastig is, weet ik uit ervaring. Dat bleek ook uit de reacties op mijn enquête die ik onlangs verspreidde via Facebook.
Contact? Bel: 06 4307 7071 Of neem contact met mij op >
Stiefouder, wist jij waar je aan begon?

Stiefouder, wist jij waar je aan begon?


 

Vorige week kreeg ik het te horen, nota bene van mijn eigen moeder. Die overigens ook stiefmoeder is. ‘Je koos voor een man met kinderen, dus je wist waar je aan begon, toch?’ ‘Nou... Eigenlijk wel ja, maar weten dat je kiest voor een man met kinderen wil nog niet zeggen dat je weet wat het allemaal met je doet!’, zei ik boos terug. De zin van mijn moeder raakte mij dieper dan ik dacht.  Ik, een stiefoudercoach die stiefouders wil ondersteunen bij meer harmonie en liefde in hun stiefgezin, wist het zelf even niet meer. Dan voelt zo’n zinnetje als het drukken op een grote blauwe plek. Au.

 

Lastig

Dat stiefouderschap complex en lastig is, weet ik uit ervaring. Dat bleek ook uit de reacties op mijn enquête die ik onlangs verspreidde via Facebook. Ik was erg benieuwd naar de antwoorden en ervaringen van andere stiefouders, los van mijn eigen ervaring als stiefouder en wat ik tegenkom in mijn werk als stiefoudercoach. De antwoorden op deze vraag uit de enquête liepen uiteen. “Als de kinderen bij ons zijn. Ik voel me dan niet thuis en kan niet ontspannen. Ook de verhouding met mijn partner is dan anders”. Een stiefmoeder gaf aan: “Het langs de zijlijn staan in de opvoeding. Weinig invloed kunnen uitoefenen op hoe de ex-partner (de andere ouder) met zaken omgaat.” Een andere stiefmoeder deelde: “Het vinden van goede samenlevingsvormen met kinderen en partner, omdat er niet alleen verschil in normen en waarden is tussen mij en mijn partner maar ook de normen en waarden van de ex de situatie beïnvloeden (via gewoonten van de kinderen die ze bij hun moeder leren).” Het is allemaal zo herkenbaar en vaak gebeurt het allemaal tegelijk. In één omgangsweekend.

 

Het leven in een stiefgezin is ingewikkeld, vooral op de momenten waarbij je verbinding en communicatie verliest. De verbinding met je partner, de communicatie met je stiefkinderen, maar ook het contact met jezelf. Het maakt dat het je als stiefouder (soms letterlijk) boven je hoofd groeit. Dat je het gevoel hebt dat anderen de regie over je huis, je normen en waarden, je agenda hebben. Waar zit de balans en de harmonie tussen alle verschillende belangen?

 

Begin

Het begint allemaal bij jezelf, bij de keuze dat je verder wilt met een partner die (ook) kinderen heeft uit een eerdere relatie. En met de wijze waarop je met jouw verwachtingen naar je stiefgezin kijkt. Wat neem je zelf mee in je stiefgezin als het gaat over hoe een gezin hoort te functioneren in jouw beleving. Want je leeft in een gezinvorm waar de rollen niet over de juiste personen verdeeld zijn. Dat vraagt een realistische kijk op een romantisch plaatje. Huisje, boompje, kindertjes is toch écht iets anders dan huisje, boompje, stiefkindertjes. Ben je bereid om door een neutrale bril naar je gezin en naar je verwachtingen te kijken? Kan je stilstaan en zonder oordeel luisteren naar je hart? Het stemmetje dat in je hart zit weet wat er nodig is om een gezinsvorm te creëren waardoor er voor iedereen een plek is.

 

Hoe verder?

Als ik de reactie teruglees kan ik mij voorstellen hoe lastig het voor je is om  in zulke stressvolle situaties naar je zelf te luisteren. Het vraagt nogal wat van je. Ik geef je graag 3 tips om een goed begin te maken:

1. Creëer rust en ruimte om je heen wanneer je stiefkinderen er zijn. Een eigen plekje in huis kan er aan bijdragen dat je je (meer) thuis voelt. Het kan een plek zijn waar je bijvoorbeeld rustig je boek kunt lezen. De kunst is om dit vanuit rust en liefde te doen en niet uit boosheid. Als jou een eigen plek gegund is kan jij met een gerust hart je op die plek terugtrekken.

 

2. Hoe graag je ook betrokken wilt zijn bij de opvoeding van je stiefkinderen, de mate waarbij je betrokken wordt, hangt af van de hoeveel ruimte die je van beide ouders krijgt. En hoe moeilijk het ook voor jou is, je stiefkind heeft al een vader en een moeder en dat verbindt hen (in elk geval qua opvoeding) voor de eerste 18 jaar. In veel gevallen blijkt helaas dat de ex-partner geen ruimte heeft om daar een 3e persoon bij te betrekken. Vaak is het al moeizaam om de ex-partner (helaas vaak de vader) een rol te geven. Kijk wat er wel is en ondersteun je partner bij het vervullen van zijn of haar ouderrol.

 

3. Als er verschil is tussen de normen en waarden die gelden in het huis van de andere biologische ouder en in jullie huis, kijk dan waar je overeenstemming hebt. Over welke normen en waarden zijn jullie het eens. Onderzoek daarna waar de verschillen liggen, maar waarbij je respect en begrip kunt tonen richting de andere ouder voor wat er geldt in dat huis. Ik realiseer mij als geen ander dat de volgende stap een te grote stap of tekort door de bocht kan zijn. Toch wil ik je vragen of je kunt inventariseren waar de normen en waarden van de ander jouw normen en waarden overschrijden. Maak daar een top drie van en bespreek die top drie met je partner. Het is aan hem of haar om in overleg met de andere ouder te gaan, met respect. Het resultaat is, als het lukt, dat de irritatiepunten stapsgewijs kunnen gaan afnemen.

 

Als je van tevoren had geweten dat stiefouderschap lastig, complex en verdrietig kan zijn, was je dan aan je relatie begonnen? Ik kan met mijn hand op hart en volmondig  ja zeggen. Want de liefde voor mijn partner is groter en mijn verlangen om samen met onze beide kinderen een stabiel stiefgezin te vormen is enorm. Dat ons pad naar geluk soms geen strandwandeling is, neem ik zoals het is. Als we maar blijven wandelen en in verbinding blijven kunnen wij het samen aan.

 

Als je niet weet hoe je mijn tips kunt toepassen in je stiefgezin en je hebt wel behoefte aan om ondersteuning, wees dan welkom. Ik onderzoek graag wat je belemmert en ondersteun je om vanuit jouw kracht jouw verlangen voor je stiefgezin te ontdekken.


Geplaatst op vrijdag 18 december 2015 Auteur: Angelique Cras