Contact? Bel: 06 4307 7071 Of neem contact met mij op >
Ik ga de barricade op!

Ik ga de barricade op!


Ik ga de barricade op!

 

Woensdag 17 juni was ik aanwezig bij de Dag van het Getroffen Kind in Zwolle. De dag stond in het teken van kinderen die te maken hebben met echtscheiding, rouw- en verliesverwerking en wonen in samengestelde gezinnen. Een prachtige studiedag met goede sprekers, georganiseerd door 3e jaars studenten van Windesheim.

 

Recht op rouwen

Wat mij raakte gedurende dag is het gevoel van eenzaamheid die jongeren voelen als ze met één of meerdere thema’s te maken krijgen. Dat ze zich niet gehoord, gezien worden, niet serieus genomen worden, of zij (of hun verdriet) er niet toe doet. Dat de meeste jongeren al zo geholpen zijn als ze weten dat ze het recht hebben om te rouwen. Op hun eigen manier, in hun eigen tempo. Dat ze ook nog jaren later last hebben van hun verdriet en dan nergens terecht kunnen. Niet bij familie, niet bij vrienden, niet op school. De studiedag maakte ook een brug naar gescheiden ouders en hun kinderen. Ouders die in scheiding liggen kunnen al zoveel voor hun kinderen betekenen en verdriet wegnemen als ze in verbinding blijven met elkaar. Zo zorgen ze ervoor dat het rouwproces dragelijker wordt.

 

Daarnaast voelde ik de driedeling in mijzelf. Ik voelde mee met het verdriet van de jongeren en ik begreep de gevoelens van de gescheiden ouders zo goed. Maar ook versta ik de complexe positie van een stiefouder die met de gevoelens en emoties van het kind en de ouder te maken krijgt. 

 

Wat kan jij doen?

In mijn beleving kan je als persoon al veel doen om er voor een rouwend kind/jongere/volwassene te zijn. Uit eigen ervaring weet ik nog hoe fijn ik het vond als iemand vroeg hoe het met mij ging of mij op de verjaardag van mijn overleden vader liet weten dat hij nog niet vergeten is. Ook weet ik van nabij wat het met je kan doen als je niet openbaar mag rouwen. Als over de overleden ouder niet meer gesproken mag worden. 

 

Scheidende ouders te helpen bij het verwerken van hun verdriet geeft hen kracht om goede keuzes te maken en daarmee help je het kind(eren) van deze ouders. Hetzelfde geldt voor rouwende jongeren. Door hen te zien en te horen krijgt verdriet de ruimte om verwerkt te worden en kunnen zij hun toekomst, ondanks het verlies, positief tegemoet zien. Het zetten van 1, 2 of 3 stappen kan al helpen:

 

1.Wijs de weg naar verbinding

Laten wij om scheidende/gescheiden ouders heen gaan staan, als hulpverleners maar ook als familie, vrienden, leerkrachten, werkgever. Laat er ruimte zijn bij ex-partners om te rouwen en om het verlies te verwerken. Draag bij, waar je kan, om te zorgen dat de ex-partners in verbinding blijven omdat ze verbonden blijven in ouderschap. 

 

2. Geef een emotionele tegoedbon

Laat kinderen voelen dat ze er toe doen, dat er ruimte is voor hun verdriet en verlies. Leg eens een hand op een schouder, vraag eens hoe het nu met ze gaat, geef ze een ‘emotionele tegoedbon’. Je bent er voor ze als zij het nodig hebben, voor nu en voor later. Sta stil bij een belangrijk moment uit het leven van het kind, bijvoorbeeld de sterfdag of geboortedag van de overleden ouder. 

 

3. Ruim baan voor initiatieven

Initiatieven als Eye4U, Villa Pinedo en mensen die werken met jongeren en verlies zoals Gertie Moonen mogen wat mij betreft een groter podium krijgen met een vast plek binnen het onderwijs. Zowel voor het onderwijs aan scholieren als het onderwijs aan leerkrachten, hulpverleners, advocaten en mediators. Informeer eens scholen of hulpverleners in je omgeving over het bestaan van deze initiatieven. Attendeer kinderen en ouders erop, ze bieden steun en hulp. 

 

Ik ga de barricade op!

Verlies alleen verwerken maakt je eenzaam, verdrietig en onmachtig. Wij kunnen met zijn allen de mogelijkheid geven om die gevoelens te delen, zodat het verwerkt kan worden. Laten deze jongeren en ouders geluk hebben met ons. Hoe gaaf zou het zijn als door een handeling van jou iemand (jong of oud) niet vast hoeft te lopen in verdriet, boosheid en eenzaamheid? 

Ik wil mij hier voor inzetten, door onder meer op social media hier aandacht voor te blijven vragen. Ik ga de barricade op, ga je met mij mee? 

 

Wil je reageren op dit artikel? Dat kan hieronder, ik kijk er naar uit!

 


Geplaatst op donderdag 18 juni 2015 Auteur: Angelique Cras